(Ecuador, Coca) Bijna in de jungle

Hoi allemaal,

Buiten verwachting, hier toch nog een blog voordat we echt de jungle in gaan. We zijn gisterenavond om 21 uur met de nachtbus naar Coca vertrokken, waar we vanochtend om 6 uur (behoorlijk gaar) aankwamen. We worden hier om 12 uur vanuit een superdeluxe hotel opgehaald en dan gaat de jungle-trip echt beginnen! Coca ligt eigenlijk al midden in de jungle, er zijn hier in de parkjes/tuinen dan ook al verschillende dieren te vinden. Zo zagen we inderdaad al apen :-), maar ook papagaaien, tucans, capibara´s (je weet wel mam, neefjes van die van Burgers Zoo) en een schildpad.

Gisteren waren we al heel vroeg wakker (5:45 uur) na een nacht niet zo heel geweldig geslapen te hebben. Voor mij was het goed te voelen dat we op een hoogte zaten die we niet gewend zijn (Quito ligt op 2700 m), maar Berend had er niet zo´n last van. Na een prima ontbijt in ons even zo prima hostel, hebben we de dag in en rondom Quito doorgebracht. Zo zijn we naar het monument ¨Mitad del Mundo¨ geweest, wat precies de evenaar zou moeten aanduiden. Dat doet het echter niet, leerden wij van een gids bij de echte Equator. Hij vertelde dat de Fransen hadden bepaald dat de equator was op de plek waar nu het monument staat, later werd echter via GPS bepaald dat dat toch net niet helemaal klopte. Berend heeft zijn GPS goed van pas laten komen en heeft de echte equator als waypoint opgeslagen. Het monument en de stad die daar speciaal voor toeristen omheen gebouwd was, viel ons flink tegen. Maar daar waar de echte equator lag, was het ontzettend leuk vertoeven. We hebben daar trouwens een kolibri van heel dicht bij gezien en op de foto kunnen zetten, echt gaaf!
De busrit ernaar toe kostte ons bijna 2 uur, maar was een beleving op zich. Voor 40 dollarcent (nog geen 30 eurocent) per persoon stonden we tussen de locals gepropt. Goed op de tas letten en verder gewoon genieten van al die mensen die veel kleiner zijn dan wij. En ook veel bruiner trouwens :-). Op de terugweg maakten we kennis met een Amerikaan die ons liet kennis maken met een vrucht die hier te koop is: de naranjarisa (zo klonk het tenminste). Heel raar: een harde oranje schil die je kon ¨kraken¨ om vervolgens in het midden een heleboel glibberige eetbare ¨pitjes¨ aan te treffen. Ach ja, hebben we dat ook weer eens meegemaakt! En het was nog lekker ook!

Nu dus in Coca. De regen is net weer opgehouden en het is hier een stuk warmer dan het in Quito was. We hebben de temperatuur in de bus vannacht zien oplopen van 17 tot 30 graden! De eerste malaria tabletten zijn naar binnen gewerkt en de muggen nog niet gespot. Maar dat zal niet lang meer duren!

Hiermee maken we graag een einde aan dit verhaal. Leuk om al jullie reacties te lezen, fijn om te weten dat jullie met ons meeleven!

Liefs,
Berend & Angela