(Bolivia, Rurrenabaque) Pampas

Hoi Allemaal,

zoals we al hadden laten weten was Berend na een nachtje slapen weer helemaal de oude. We zijn de volgende ochtend dan ook meteen weer de stad ingegaan om een pampas-tour te boeken die we meteen de volgende dag zouden kunnen beginnen om 5:30. Na eerder al verhalen gelezen te hebben dat vluchten regelmatig uitvallen leek het allemaal goed te gaan. Bagage ingecheckt op het militaire vliegveld van La Paz en gewacht op de boarding... Jammergenoeg bleek dat we toch pech hadden, wegens bewolking en later een nat vliegveld in Rurrenabaque (bestemming) kon het vliegtuig die dag niet vertrekken.Na een trip op en neer naar het vliegveld hadden we dan nog een halve dag in de grote stad La Paz. Dit is een grote stad net zoals vele andere, maar dan op zo'n 4000m boven zeeniveau. Het is er erg druk met verkeer en de brutaalste auto die het hardste toetert mag eerst. Meestal gaat dit kris kras door elkaar zoals we op foto hebben proberen vast te leggen. Tussen het verkeer vind je allerlei kraampjes van mensen die hun spullen willen verkopen (je vindt er echt alles). Dan heb je ook nog kruiwagens met kruiden en kaneelstokken die voorbij rijden (puur natuur tot een halve meter lang); ook te koop natuurlijk. Schoenpoetsers hebben bivakmuts en pet op om niet herkend te worden (zorgt voor slechte naam van de familie) en proberen zo wat bij te klussen voor de familie. Het Cocamuseum vertelt alles over het kauwen van Coca tot het maken van cocaine. Ze beschrijven ook weer dat alles goed ging totdat de spanjaarden kwamen... Ze kauwen hier al zo'n 5000 jaar coca, en sinds de blanken kwamen is het in een slecht daglicht gezet en mogen er amper nog cocaplanten worden verbouwd. Op de heksenmarkt worden allerlei mysterieuze dingen verkocht met voor ons als toppunt alpaca-foetussen die je onder de fundering van je huis moet leggen voor geluk als offer. Ter tijdbesteding hebben we nog het Muziekinstrumenten museum bezocht met alle instrumenten uit de omgeving. Veelal gemaakt van wat er te vinden is in de natuur (zoals schildpadden en dergelijke). Na deze bezichtiging was het tijd voor poging 2 en er was goed nieuws, de kleinere vliegtuigen van Amaszonas vlogen wel... Het reisbureau had ons omgeboekt van TAM naar Amaszonas die met kleinere vliegtuigjes vliegt (17 persoons). Dit kostte natuurlijk wel iets meer, maar dan konden we tenminste nog dezelfde dag naar Rurre zoals ze het hier noemen. Daar begrepen we wel dat grotere vliegtuigen meer problemen hebben met landen op een natte grasmat met mist is natuurlijk lastig, zeker als het niet verlicht is.

Donderdagochtend begon onze pampas-tour dan (een dagje later dan gepland), maar niet nadat de organisatie de grootst mogelijke moeite had moeten doen om gasolina te regelen voor de jeep (alles was op in het dorp en in de nabije omgeving en zou pas 's avonds om 17:00 uur weer geleverd worden per truck uit La Paz). Benzine prijzen waren die dag gestegen van 2 bs tot 15 bs per liter (9 bolivianos is ongeveer een euro). Na een 3 uur durende rit over een zandweg vol met kuilen, hobbels en plassen water volgde een gemotoriseerde kanotrip van nog eens 3 uur naar de Jungle Lodge. Tijdens de kanorit kwam al vanalles aan ons voorbij: Kaaimannen, aligators en grote vogels (roofvogels, aasgieren, reiger-achtigen en de grootste van de pampa; bijna zo groot als de struisvogels). Eindelijk werd Angela ook nog gelukkig gemaakt met het zien van capibara's, hele families en echt in het wild :) Eenmaal gesetteld in de lodge werden we geroepen omdat er een grote kaaiman voor de deur lag, altijd leuk natuurlijk. ´s Avonds hebben we nog meer Kaaimannen gezocht en gevonden (in het donker). Je kunt ze vinden door de rode weerkaatsing van hun ogen in het licht van je zaklamp net zoals bij kattenogen en andere nachtdieren het geval is.

De tweede dag zouden we anacondas gaan zoeken, maar gevonden hebben we ze helaas niet. Dat wil zeggen, alleen een paar verbrande exemplaren. Ook hier speelt geld weer een rol... De regering wil mensen naar Rurrenabaque verplaatsen omdat daar nog ruimte is. Mensen willen grond om van te leven en krijgen dat ook. Met jungle kun je niks en dus brandt men de boel plat. Op zich nog ok, maar de nieuwkomers houden geen rekening met harde wind en dergelijke en dus fikt niet alleen hun stukje grond af, maar ook de rest van het regenwoud. Gevolg: wij vonden tientallen dode koeien, 5 dode anacondas, en nog een hoop andere dode beesten. Dit is allemaal van 2-3 maanden terug; erg triest. We hopen dat ze er iets aan kunnen doen, want er blijft niets over hier.

De derde dag hebben we op piranhas gevist, helaas ook zonder resultaat. Doordat het water begint te stijgen (regenseizoen begint langzaam te komen) beginnen de piranhas de gevaarlijke rivier te verlaten en de ondiepe meren in te zwemmen. Piranhas zijn het lievelingseten van de roze rivier dolfijn die we regelmatig voorbij zagen komen en die proberen natuurlijk ook te overleven :) Om 12:00 uur vertrok de boot en 3 uur later de auto weer richting Rurrenabaque. Onderweg zijn we nog 10 min gestopt met de auto om nog even te vissen. Als eerste haalde Berend nog een visje uit het water dat helaas meteen terugrolde, maar direct erna slaagde onze gids om dezelfde vis toch te vangen. Het was een broertje van de piranha, met enkele vergelijkbare tandjes. Leuk om toch nog gezien te hebben.

Inmiddels zitten we in Rurre liters te zweten (40 graden in de schaduw; amper wind en super vochtig) te wachten op het vliegtuig van morgen vroeg. Om een of andere vage reden is ons ticket een dag verlaat en moeten we wachten. Het vliegtuig van vandaag zat helaas vol. We hebben nog amper geld om van te leven (geen bankautomaat hier) dus we hopen dat we morgen echt weg kunnen! We zullen proberen zo snel mogelijk de foto's online te zetten, maar dat zal waarschijnlijk moeten wachten tot in Potosi, onze volgende stop.

Groetjes weer en tot de volgende blog!

Berend en Angela