(Peru, Arequipa) Juanita en Colca Cañon

Beste lezertjes,

we begrijpen dat niet iedereen die ellelange verhalen wil lezen. Voor hen: We hebben onze grote vriend de Condor mogen ontmoeten! Zie de foto-pagina voor nieuw materiaal. Voor degenen die meer details willen weten... lees vooral verder!

Na onze vlucht naar Arequipa zijn we naar het hostal gegaan dat ons aansprak. Ik was natuurlijk allang weer vergeten dat dat hetzelfde was als een paar jaar terug, maar herkende het meteen toen we binnen kwamen. Helaas hadden ze geen plek, maar na een paar telefoontjes hadden we zo een ander hostel van dezelfde familie (ze hebben er inmiddels 4). We hadden voor een nacht een kamer gedeeld met nog een andere jongen, maar die hebben we niet veel gezien. Daarna konden we een twee-persoons kamer krijgen.

We hebben Arequipa centrum bekeken, Juanita bezocht (meisje dat aan de goden is geofferd door de Inca's en is gemummificeerd boven de 5000m hoogte op de Ambopata vulkaan) en we hebben het Santa Catalina klooster bezocht, hetgeen ik de vorige keer niet heb kunnen doen omdat ik ziek was geworden van het eten. Gelukkig hebben we nu allebei nergens last van gehad tot nog toe en dat zouden we eigenlijk zo willen houden :)

Arequipa wordt door vele mensen gebruikt als springplank naar de Colca Cañon, de op een-na-diepste canyon ter wereld waar de Condor (grootste vogel ter wereld) gespot kan worden. Onze kamergenoot was alleen naar de condors wezen kijken, dat is dan 6 uur in de bus heen, 6 uur terug als je het goed doet. Wat er mis was gegaan bij hem weten we niet, maar condors had hij niet gezien na een lange dag hobbelen in een bus. Dat zou ons niet gebeuren hadden we voorgenomen en we begonnen onze tour dan ook erg vroeg (5:30 de taxi en om 6:00 uur de bus) op weg naar Yanque, een dorpje in de Colca vallei. Daar hebben we lekker rondgelopen en het locale museum bezocht (was verrassend leuk voor het miniscule dorpje waar het in lag). Daar hadden ze ook hun eigen Juanita nagemaakt, die dus wel op de foto mocht. Dat was bij de echte in het museum in Arequipa streng verboden en ze hielden haar op -20 C om haar zo goed mogelijk te preserveren. 's Middags hebben we een rondwandeling gemaakt door de omgeving en de colcas bekeken. Dit zijn gaten naast de Colca rivier die voorheen als koelkast gebruikt werden. Daar komt de naam dus ook vandaan.

De tweede dag zijn we weer erg vroeg opgestaan om de bus van 4:30 te nemen naar Cabanaconde, een dorpje op het einde van de canyon. Daar hebben we ontbeten en zijn van 3200m naar 2000m de vallei in afgedaald tot in het dorpje Oasis. Het dorpje is dan ook echt een Oase tussen de woestijnachtige omgeving. Onderaan had Angela 6 blaren te pakken, niet zo handig als je nog zoveel moet lopen. Ze heeft echter stevig doorgebikkeld en we hebben alles volgens plan gevolgd. Na Oasis zijn we weer 600m geklommen en via de dorpjes Malata en Cosñirhua naar San Juan de Chuccho gelopen. Daar was na een hele lange dag (vooral voor Angela met die blaren) de rust in het welverdiende hostel Roy. Het was inmiddels 3 keer zo groot als toen ik het 4 jaar geleden had gezien, maar we waren toch de enige gasten die avond. Angela heeft haar blaren doorgeprikt en is gaan slapen. Ik heb eerst nog een bord soep gegeten. Onderweg zagen we weer hoeveel de mensen hier eten. Voor ons zou of een bord soep, of een parillada (bord met veelal alpaca vlees, rijst, aardappels en groente) genoeg zijn. We waren er weer getuige van dat de meeste mensen het liefst 2x soep hebben, en als het kan ook nog 2 parilladas. Wat een eet-monsters hier.

De derde dag (vandaag) was het meest extreem. We zijn om 2 uur opgestaan en hebben ontbeten - pannenkoeken, want ze hebben daar geen brood (Lekker!) - en om 2:30 zijn we aan de wandeling begonnen. Dit keer was het weer 1200m omhoog en dat merk je als je op 2000m begint en zeker als je nog blaren onder de voeten hebt (Angela). Midden in de nacht is het hier natuurlijk ook gewoon nog donker, dus we hadden onze hoofdlampjes op om de weg te kunnen zien. Als je ze uit deed was het ook stikdonker, alleen een hoop sterren in de lucht. Het is wel een erg aparte ervaring zo in het donker! Iets voor 7.00 uur waren we helemaal tot het centrum van Cabanaconde gelopen waar we de bus genomen hebben naar Cruz del Condor om de condors te spotten. Binnen 10 min werden we staande gehouden vanwege een politie controle. Toch wel een beetje spannend als zo'n overmacht de bus binnenkomt. Omdat de bus erg druk was werd iedereen die in het gangpad stond (ik dus ook) eruit gejaagd. Angela zat, en mocht ook blijven zitten. Buiten en binnen werden alle tassen van de locals doorzocht, maar van de tassen van de touristen bleven ze af gelukkig. Na een kwartier of zo was dan alles toch in orde, mocht iedereen weer instappen en kon de bus weer verder zoals ze gezegd hadden. Bij Cruz del Condor hebben we een uur moeten wachten, maar toen hebben we toch nog 6 condors gezien. 2 ver boven ons, 2 op oog hoogte en nog 2 ver beneden ons. Het zijn net zweefvliegtuigen; ze slaan nooit met hun vleugens en stijgen op de termiek. Prachtig gezicht!

Om 9:30 hadden we de bus weer terug; nou ja, die kwam dus ook een half uur te laat, waarschijnlijk door dezelfde controle. Twee uur later kwamen we in Chivay waar we een uur lunchpauze hadden en toen ging dezelfde bus weer verder voor nog eens 4 uur tot aan Arequipa. Daar zitten we nu weer in hetzelfde hostal waar we ook onze grote tassen hadden achtergelaten. Morgen nog eens rustig door Arequipa wandelen en dan 's avonds de nachtbus naar Cuzco (9 uur reistijd).

Tot het volgende bericht,
Berend en Angela