(Argentinie, Puerto Madryn) Santiago, Bariloche, en Puerto Madryn

Hoi Allemaal,

Inmiddels zijn we weer een kleine week verder waarin we weer vanalles hebben meegemaakt. Hierbij weer het overzicht.

Santiago
Helaas hebben we niks meer gehoord van Angela´s collega in Santiago, dus hebben we onze tijd in Santiago besteed aan het bekijken van de stad. In het centrum hebben ze een eigen berg die je kan beklimmen. Het eerste deel kun je met een lift doen waarna je op een pleintje uit komt met trappen naar de top. Vanaf de top heb je een mooi uitzicht over de stad. De berg zelf is eigenlijk een soort vesting, met een mooie poort en wat verdedigings werken versierd met een aantal ouderwetse kanonnen en wat waterpartijen. Het zag er erg leuk uit in ieder geval.

Santiago-Temuco-San Martin de los Andes
’s Avonds hebben we de bus gepakt via Temuco naar Argentinie waar we de volgende middag aankwamen in San Martin de los Andes. San Martin ligt aan een meer en de omgeving doet erg aan Oostenrijk/Zwitserland denken en is erg geliefd bij de reizigers hier zoals bleek bij onze zoektocht naar een hostal. Samen met twee Nederlanders Renee en Sandra kwamen we tot de conclusie dat het lastig was en na twee uur hadden we met hulp van de VVV dan toch nog net de 4 laatste plaatsen van het dorp te pakken. Alleen de dure hotels waren nog beschikbaar. Het was een vrij prijzige slaapplaats in een een gedeelde kamer, maar tot onze verrassing bleek er naast ontbijt ook het avondeten in te zitten... Pizza!! Het is een erg gezellige avond geworden met kaarten, pizza, wijn en limonade!

De volgende ochtend hebben we de bus gepakt via de 7 meren route. Hierbij kregen we mooi uitzicht op allerlei vergezichten in een 4 uur durende bustocht naar Bariloche. In Bariloche (Chocolade hoofdstad van Argentinie genoemd) hadden we 4 uur de tijd om hoge kwaliteit chocolade en ijs te proeven en om de Sint Bernard honden op het centrale plein te bewonderen (compleet met tonnetje onder hun kin) bedoeld om foto’s van te maken (en dus geld te verdienen). Het was een erg leuk dorpje, dat wellicht een beetje te toeristisch was. Het had een beetje de uitstraling van een Oostenrijks wintersportdorp in de zomer. Erg leuk, maar duur. ’s Avonds hadden we de bus verder naar Puerto Madryn een tocht van 13 uur in een bus met cama (bed). In deze bussen kan je stoel (bijna) helemaal plat en heb je stoelen die een stuk breder zijn. Het is er veel luxer dan in een vliegtuig (zeker vergeleken met Iberia). Toch is het slapen nog steeds niet optimaal dus we waren best moe toen we aankwamen in Puerto Madryn ’s ochtends om 7:00 uur.

Puerto Madryn
Allereerst weer een hostal gezocht met hulp van de toeristen informatie, hetgeen moeilijker blijkt te zijn naar mate we verder naar het zuiden gaan. Ook de prijzen worden steeds hoger en hoger, maar goed, dat zagen we aankomen. In Puerto Madryn was het redelijk bewolkt en later begon het zelfs te regenen. Het waaide erg hard en navraag bij duikcentra leerde ons dat duiken gecanceld waren voor die dag. De volgende dag beloofde niet veel beter. Ook een bezoek aan het schiereiland Valdes bleek tijdelijk onmogelijk doordat de wegen onbegaanbaar waren vanwege de regen. Een andere optie was een auto huren om naar Punta Tombo in het zuiden te gaan waar het niet geregend had. Daar is een grote Pinguin kolonie, de grootste Magelhaen Pinguin Kolonie ter wereld leerden we daar de volgende dag.

Om de kolonie te bekijken hebben we een auto gehuurd en net toen we weg wilden rijden werden we gevraagd of we misschien twee Ierse dames (Shinead & Andrea) mee wilden nemen. Zo gezegd zo gedaan. Het scheelt in de kosten en is ook zo gezellig. We hebben het goed naar de zin gehad met ons vieren en nadat we genoeg hadden van de pinguins (met kleintjes van 1-2 maanden oud) zijn we naar Gaiman gegaan (wij vinden de naam ook apart) om een high-tea te doen in deze van oorsprong Welsh-e community. We kwamen op aanraden van onze hostel eigenaar terecht in Wy Gwyen (Wit huis) waar we thee hebben gedronken met allerlei lekkere cake-achtige zoetigheden.

Terug in Puerto Madryn hebben we tickets gekocht naar Rio Gallegos en de auto weer ingeleverd nadat we te horen kregen dat door het slechte weer de wegen nog steeds onbegaanbaar waren op Peninsula Valdes. We hadden dit graag bezocht vanwege de zee-olifanten, pinguins en mogelijk orca’s, maar het is niet duidelijk hoe lang het nog gaat duren voordat de wegen weer begaanbaar zijn en we kunnen dus maar beter doorreizen om verderop niks te moeten missen. De reis gaat nu verder per bus naar Rio Gallegos en El Calefate. Een klein moment hebben we nog overwogen om te gaan vliegen, maar aangezien buitenlanders meer dan het dubbele moeten betalen dan een Argentijn voor een vliegticket hebben we daar toch maar vanaf gezien; dat werd toch wel heel veel te duur.

Inmiddels zijn we lekker in ons hostel waar we deze blog nu opschrijven en gaan nu maar eens lekker naar bed! Hier is het nog steeds 4 uur vroeger, en bijna 0:00 uur, bed tijd dus :).

Groetjes en tot de volgende blog,

Berend en Angela