(Chili, Puerto Natales) Perito Moreno & Bernardo O'Higgins

Hoi Allemaal,

Zoals aangekondigd in onze vorige blog zijn we met de bus naar Rio Gallegos gegaan. Om 15:00 uur ingestapt en de volgende dag om 6:30 weer uitgestapt. Een lange rit dus, die ze leuker wisten te maken met een paar leuke films. Wat ons opvalt is dat, naar mate we verder zuid gaan het ook langer licht blijft. Waar we in Peru en Bolivia al om 18:00 uur de laatste lichtstraaltjes vingen, kunnen we nu tot zo'n 22:00 uur van het zonlicht genieten. 's Ochtends komt hij ook al weer om 4:00 uur op dus lekker lange dagen hier!

In Rio Gallegos hebben we meteen tickets geboekt om naar El Calafate door te reizen en we moesten een uurtje of 4 wachten voordat we verder konden. De bagage achtergelaten op het busstation zijn we de stad in gegaan en hebben daar lekker ontbeten en op internet wat hostels gezocht voor de komende dagen. Het regende, dus we hadden weinig zin om echt rond te gaan lopen. Terug op het busstation kwamen we toevalligerwijs Sandra en Renee weer tegen die nog toevalligerwijzer in dezelfde bus naar El Calafate zouden gaan. In El Calafate hebben we hetzelfde trucje van San Martin herhaald en hebben we een hostel gezocht. Angela en Sandra kwamen terug met een reservering voor een 4-persoons huisje vlakbij. Waar we 2 nachten hebben geslapen.

Perito Moreno Gletscher
Dezelfde avond hebben we nog een tour geboekt naar de Perito Moreno gletscher die de volgende ochtend vroeg vertrok. Na een ontbijt met lekkere wentelteefjes werden we opgepikt door de bus. Het weer zat niet echt mee, en het zou nog vervelender worden. De weg er naar toe was erg mooi door de bergen (met sneeuw), met guanacos (soort lama) en nandus (soort struisvogel) en mooie vergezichten met regen in de verte. Mooi om te zien! In het park bezochten we eerst een uitkijkpunt op afstand waar het door begon te dringen dat de regen in de verte nu boven ons hing. De gletscher was echter prachtig om te zien met een fel-blauwe kleur onder het wit. Snel foto's gemaakt en weer de bus in om naar de uitkijkpunten bij de gletscher zelf te gaan. In een wandeling van een uur zijn we daar totaal nat geregend met als beloning wel heel mooie blikken op de enorme gletscher waarvan stukken met donder en geweld afbreken en omgetoverd worden in ijsbergen. Echt prachtig om te zien, maar erg moeilijk om met foto's vast te leggen.

Helemaal doorweekt hebben we binnen onze lunch gegeten en zijn vervolgens doorgegaan naar het tweede deel van de dag, het wandelen op de gletscher. Na een boottochtje van 20 minuten met nog meer mooie uitzichten op de gletscher (ook van nog dichterbij) begon onze ijswandeling. Met van die stalen hoeven onder je schoenen gebonden (stijgijzers) namen de twee gidsen ons anderhalf uur mee de gletscher op langs allerlei diep-blauwe spleten en gaten, over allerlei bergen en dalen. Het was echt erg leuk om te doen, afgezien van de regen die maar niet op wilde houden die dag. Navraag wees uit dat het 800 mm per jaar regent op die plaats, en volgens ons hebben we die dag daar 600 mm van gehad (zo ongeveer). Normaal schijnt de zon altijd, we hadden dus gewoon erg veel pech... De tocht werd afgesloten met een whiskey on the rocks. Het ijs werd voor onze ogen van de gletscher gehaald om als "rocks" in onze glazen te eindigen. Het smaakte prima in de kou! (Angela's water-met-ijs ook vertelde ze). Samengevat was het een leuke dag geweest met heel veel mooie plaatjes (zie ook de foto's); het had alleen best minder dan de hele dag mogen regen van ons.

Puerto Natales
De volgende ochtend hebben om 8:00 uur de bus gepakt (na nogmaals wentelteefjes want de spullen waren nog niet op) naar Peurto Natales dat net over de grens in Chili ligt. Onderweg kregen we weer allerlei landschappen te zien, van heel plat (erger dan Nederland) tot bergen, die we overmoesten om in Chili te komen. Bovenop de bergpas was de grens en daar werden we verrast door een sneeuwbui. Leuk om te zien, maar het bleef niet liggen. We zagen weer allerlei beestjes zoals guanacos, nandus, schapen, koeien en een condor. Een aardige score leek ons. In Puerto Natales bleven we in hostel Sosiego waar onze gereserveerde kamer met wc, een kamer zonder wc bleek te zijn. Na een beetje ophef boden ze ons een korting aan om het goed te maken en daar zijn we dan mee accoord gegaan. We hadden speciaal geboekt om dit keer niet te hoeven zoeken hetgeen we even beu waren. Het hostal was niet zo groot en de mensen eigenlijk erg aardig. De fout in de boeking bleek bij hostalbookers te liggen, een tussenpersoon. 's Avonds hebben we samen met Renee en Sandra in hun hostel (Evelyn) gekookt en gegeten waarna we besloten om de volgende dag alleen op tour te gaan, Renee en Sandra waren moe en Sandra had ook nog eens haar enkel verzwikt.

Bernardo O'Higgins Nationaal Park
Om 7:45 precies stapten we aan boord van de Agunsa Tunin voor een tour naar het Bernardo O'Higgins park. Het was een erg nieuw en behoorlijk luxe boot met een soort busstoelen en grote ramen om naar buiten te kijken. Aan boord werden we voorzien van thee en broodjes tijdens het varen en zagen we om ons heen allerlei bergen met sneeuw. Sommigen aan boord vergleken het met de fjorden in Noorwegen, Angela en ik vonden het ook veel op fjordland in Nieuw Zeeland lijken. Het weer was ook van die aard, wisselvallig met zon en regen en prachtige wolkenvelden. Via Roca Cormoran met vele Cormorans (vogels), Cascada del Condor (grote waterval met zo'n 8 condors erboven) zijn we naar Gletscher Balmaceda gevaren. Met de boot kwamen we behoorlijk dichtbij om mooie foto's te kunnen maken. Na een korte stop zijn we doorgevaren naar de andere gletscher Serrano waar we tijd kregen om rond te wandelen. In zo'n 20 minuten kon je tot vlak bij de gletscher komen, hetgeen we dus gedaan hebben. Ook weer erg indrukwekkend met die helblauwe kleur liggend tussen twee bergen reikend tot aan het meer. Af en toe breken er dan ook weer stukken ijs af, hetgeen we niet zagen gebeuren zoals wel bij de Perito Moreno het geval was, maar de stukken ijs en ijsberg die in het meer ronddreven waren daar een levend bewijs van. Na een 1,5 uur gingen we weer de boot op en zijn we terug gevaren, maar niet voordat we een stop gemaakt hebben bij Estancia Eberhart, een Duitse emigrant die daar in 1891 is gaan wonen en het land tot Chileens grondgebied heeft verklaard (voorheen Argentijns). Een erg mooie boerderij (van vele gebouwen) in een nog mooiere omgeving met uitzicht op het nationaal park Torres del Paine. Op de estancia kregen we een verlate lunch met gebarbecuede spiezen, erg lekker en zeer vullend! Uiteraard met een goed glas Chileense wijn erbij (of jus). Moe en voldaan kwamen we aan in ons hostel. 's Avonds hebben we nog wat gegeten en een auto gehuurd voor morgen (zondag). Met die auto gaan we dan het nationale park Torres del Paine bezoeken hetgeen we samen met Renee en Sandra gaan doen. Het park wordt gezien als een van de highlights van zuid-amerika met als enige nadeel dat het weer compleet onvoorspelbaar is. Hier hebben ze vier seizoenen in een dag en we hoorden dat anderen een 8 daagse hike hadden moeten afbreken omdat het 6 dagen had geregend, gestormd, gesneeuwd enzo. We kunnen dus wel een beetje geluk gebruiken morgen, dus duim voor ons!

Ik zal nog even wat foto's online zetten en dan ga ik lekker slapen, het is hier inmiddels ook al erg laat ;)

Truste en tot de volgende keer,

Berend en Angela