(Argentinie, Iguazu) Vuur en water

Hoi allemaal,

Dit gaat een van de laatste blogs worden die jullie van ons te lezen krijgen, want we zijn vandaag alweer onze laatste week ingegaan helaas. Helaas omdat we het zo naar ons zin hebben, maar van de andere kant is het ook prettig om weer een keer in ons eigen bed te slapen en niet steeds uit een rugzak te moeten leven. Morgen vertrekken we alweer naar Buenos Aires waar onze laatste 5 nachten aangebroken zijn. Daarover meer in een volgende (onze laatste?) blog.

Ushuaia
Ushuaia is een leuk klein dorpje dat ons aan een ski-dorpje in Oostenrijk of zo doet denken. Het is geheel gebaseerd op toeristen en alles wat je ziet doet je er aan herinneren dat je het Fin del Mundo (einde van de wereld) bereikt hebt. De schippers van vroeger dachten dat je daar niet te ver van de kust moest afwijken omdat je dan van de aarde afdonderde (die in hun beleving nog plat was, hetgeen volgens de huidige wetenschap onjuist is). Hoe dat er dan uit moest zien kan je gaan zien in Puerto Iguazu waar het water met bakken tegelijk in de keel van de duivel verdwijnt (Garganta del Diablo waterval). Daarover later meer.

Omdat Ushuaia zo klein is kom je voortdurend bekenden tegen van de boot die net als ons enige dagen zijn blijven hangen. Uiteindelijk bleek iedereen die wij kenden op dezelfde dag als wij te vertrekken, toevallig. Ushuaia ligt zelf in Tierra del Fuego (vuurland) zogenaamd omdat de originele bevolking hier vroeger een vuur ontstak zodra er een walvis gevangen was, die dan met iedereen gedeeld werd. Verder gelegen volkeren werden zo opgetelefoneerd en alles werd eerlijk gedeeld. Niet dat ze nu de grootste vrienden waren, maar een walvis in je eentje opeten is niet zo’n plan natuurlijk. Onze eerste ontdekkingsreizigers zagen zo al die vuurtjes branden en zo was snel de naam Vuurland geboren.

Wij hebben vuurland vooral bekeken vanuit een 4x4 Jeep, die ons over de meer en minder begaanbare wegen naar het Fargano meer bracht voor een barbecue. Dit was de eerste keer dat we ECHT een 4x4 nodig hadden, met af en toe stoppen om binnengelopen water eruit te laten. Op het einde van de weg reden we regelrecht het meer in (de weg hield op) om iets verderop weer aan land te gaan. De honger werd gestild met een echte Argentijnse BBQ, heerlijk dat vlees hier! ’s Middags stond er eigenlijk nog een kanotocht gepland die helaas niet door kon gaan vanwege te harde wind. Na ons twee dagen vermaakt te hebben zijn we het vliegtuig ingestapt naar Iguazu, in het noorden van Argentinie.

Iguazu
Via El Calafate zijn we naar Buenos Aires gevlogen, waar we precies 23 minuten hadden om onze koffers van de band te halen, opnieuw in te checken bij de LAN balie en weer terug naar het vliegtuig te rennen. We hebben voor het eerst de purser (hoofd steward in het vliegtuig) over de zeik gekregen... Tja wij weten ook wel dat je niet mag lopen tijdens het taxien, maar we wilden nu eenmaal het vliegtuig halen en anders moet je al die mensen voor laten gaan. (Wat zou ik mopperen als ik dat iemand zag doen!). Zijn collega steward snapte het wel helemaal en fluisterde ons intussen het nummer van de gate enzo toe. Uiteindelijk hebben we het allemaal met veel rennen gehaald! Anders hadden we een dag te kort gehad in Iguazu. Doordat het allemaal goed ging, konden we nog net dineren met Sandra en Renee die daar ook nog waren, maar de dag erna weer verder zouden reizen. Het was weer gezellig en hebben weer prima bij kunnen kletsen.


De eerste dag hebben we de Argentijnse kant van de Iguazu watervallen bezocht welke echt enorm spectaculair zijn. Dit is een van die dingen die je moet zien om te begrijpen. We hadden al vanalles gehoord en toch haalde onze verwachting het niet bij wat we te zien kregen. OK, toch even een poging om het idee te schetsen...

Stel je heel veel water voor, al het water dat valt naar beneden, het maakt een donderend kabaal, je wordt nat alsof je in een plensbui staat, boven je schijnt de zon, het is 40 graden Celsius, tussen jou en de zon zie je zo’n 30-40 condors, om je heen zie je schildpadden, kaaimannen, enorme hagedissen, en veel mensen...

Goed, ik kon het proberen, maar je moet het nog steeds zelf zien om te begrijpen. Tussen al dit natuurgeweld krijg je al een kik, maar voor de echte liefhebbers (zoals wij) is dat natuurlijk niet genoeg. Je moet zo’n waterval natuurlijk beleven, en hoe kan dat nu nog beter dan naast al bovengenoemde ook een boottochtje te boeken op een enorme zodiac die recht door de watervallen heen vaart?!?! Je neemt op zo’n moment een douche met een hoeveelheid water waar je normaal 5 jaar mee zou kunnen douchen, echt super maar dan toch redelijk eco-vriendelijk!

Vandaag zijn we de andere kant van het water gaan bekijken. De Argentijnen delen deze watervallen namelijk met hun Braziliaanse buren die een mooi panoramisch overzicht aanbieden aan hun kant. Met de bus zijn we de grens overgestoken en zijn daar het park ingegaan. Aan de Braziliaanse kant is het een stuk minder spectaculair, maar krijg je wel erg mooie foto’s. Daarbij kom je nog dichter bij de condors en nog dichter bij de Garganta del Diablo (keel van de duivel). Van de Argentijnse kant was deze ook al erg goed te zien, maar naar ons idee is deze toch beter te zien aan de Braziliaanse kant. Water komt er van alle kanten samen en dondert met duvel en geweld de keel (diepte) in, met een enorme waterwolk als gevolg. Echt spectaculair. Dit was dan het idee wat de zeelieden vroeger hadden bij het einde van de wereld (daar waar je van de platte aarde af zou vallen). Ik kan me hun schrik wel voorstellen.

’s Middags hebben we nog een bezoek gebracht aan een groot vogelpark dat ernaast ligt. Dit park was groter dan we hadden verwacht en we hebben er de hele middag doorgebracht. Ze hadden allerlei exotische vogels, slangen, en vlinders. Sommige in kleinere kooien, de meesten in grote kooien waar je dan doorheen liep. De kolibries en ara’s vonden wij erg leuk om te zien. ’s Avonds hebben we de bus weer terug naar Puerto Iguazo (Argentinie) gepakt en Brazilie na een dag al weer achter ons gelaten.

Morgen gaan we rustig aan doen, en stappen we om 14:00 (GMT -2) weer in het vliegtuig naar onze laatste tussenstop van ons avontuur: Buenos Aires. Daar gaan we mensen ontmoeten die we op de boot hebben leren kennen. Het is een Amerikaanse familie die een jaar in BA woont en ze wilden ons de stad wel een beetje laten zien. Wij hebben er zin in, en waarschijnlijk gaan we ons prima vermaken de komende dagen!

Vergeet niet onze blog te bezoeken (http://blog.vdberge.net) als je dit per mail leest en om onze foto’s te bekijken (http://picasaweb.google.com/BPBerge). Bedankt voor al jullie reacties, die lezen we met veel plezier!

Groetjes,

Berend en Angela