(Argentinie, Salta) Bolivia, Chili en Argentinie

Hoi Allemaal,

Na een paar dagen in de middle of nowhere, is hier weer een update van onze avonturen!

Bolivia, Sucre
Na het schrijven van de vorige blog was kerstavond aangebroken. Die avond hebben we doorgebracht samen met Luciano, een jongen uit Argentinie. Dat deden we middels een 5-gangen diner in een restaurant dat gerund wordt door een Nederlander. Het was erg gezellig en we hebben ontzettend lekker gegeten.

Op eerste kerstdag hadden we gehoopt wat leven aan te treffen in de stad, maar dat viel tegen. ´s Ochtends hebben we ons prima vermaakt op een enorme markt, waar we een Ajuayo gekocht hebben. Een doek dat typisch Peruaans/Boliviaans is en dat de mensen hier gebruiken om allerlei spullen (kinderen, kratten bier, dozen fruit/groente, alles eigenlijk) op hun rug te vervoeren. Heel mooi met heel veel kleuren.
Na afscheid te hebben genomen van Luciano, hebben we de rest van de dag doorgebracht in gezelschap van Tijmen uit Amsterdam. Er was echter niks meer te doen in de hoofdstad van Bolivia. Alle winkels, restaurantjes, kerken, alles was dicht. We hebben dus maar wat rondgelopen en omdat het internetcafe wel open was zijn we uiteindelijk achter de pc gekropen. Da´s goedkoop tijdverdrijf hierzo! En we vinden het leuk om te doen.

Op tweede kerstdag, wat hier gewoon weer een normale werkdag is, zijn we met de bus van Sucre naar Uyuni gegaan. Dat is een rit van ongeveer 11 uur, door de bergen. Behalve dat halverwege de versnelling middels een enorme hamer opnieuw werd afgesteld, ging alles volgens plan en arriveerden we veilig en wel in Uyuni.

Bolivia, Uyuni
Aangekomen in Uyuni kregen we in het hostel van twee jongens die net terug waren meteen hun horrorverhaal te horen over hoe de trip over de Salar (het zoutmeer) kon misgaan, maar terug kijkend op onze trip kunnen wij godzijdank zeggen dat wij een van de betere organisaties hadden uitgekozen. We hadden geboekt via ons Hostelling International hostel, bij het bijbehorende Pukara tours, en de tour was echt geweldig. We hadden een erg gave chauffeur (enkel Spaanssprekend, maar dat was voor ons geen probleem), zaten niet met te veel mensen in de jeep (wel met leuke mensen: 2 Japanners, 2 Brazilianen en een Zwitserse) en het eten dat we kregen voorgeschoteld was helemaal prima.
Het zoutmeer kun je je voorstellen als een enorme witte vlakte. Het ziet er echt uit als een meer omdat de bergen die je in de verte ziet erin weerspiegeld worden. Omdat de ondergrond overal precies hetzelfde is, kun je hier hele leuke foto's maken en van die gelegenheid hebben we dan ook volop gebruik gemaakt (zie foto's!). 's Nachts sliepen we in een zouthotel; een hotel dat bijna compleet uit zout is opgebouwd. De muren zijn van zout, de vloer is van zout, de tafels en stoelen zijn van zout en de bedden zijn van zout. Welliswaar met een gewoon matras erop :-).

Op dag 2 en 3 van de tour hobbelden we met de jeep over zand- en rotsvlaktes, want wegen kon je het niet noemen. We bekeken een vulkaan van een afstandje en een veld met geysers van dichtbij, we reden langs de plant Quinoa welke een soort couscous produceert die we later ook gegeten hebben, we maakten kennis met de Vizcacha (een soort konijn met een lange krulstaart) en de Vicuña (familie van de Llama&Alpaca), we zagen prachtige kleurrijke lagunes met ontelbare flamingos, bekeken de Arbol de Piedra (boom van steen) en staken uiteindelijk de grens over naar Chili.

Tot zover onze reis in Bolivia. Tot zover ook de eerste helft van onze trip. De arme, ver-van-westerse-landen laten we nu achter ons en we gaan naar de meer ontwikkelde landen van onze trip toe. Dat betekent waarschijnlijk dat het gedaan is met de mooie, felgekleurde kleding van de mensen en met de simpelheid waarmee alles hier meestal gaat. Maar ook met de vaak armoedige huisjes die je soms niet eens huisjes kon noemen, met de mensen die ons zien als wandelende geldbomen en met de goedkoopheid van het reizend leven...

Chili, San Pedro de Atacama
Het eerste plaatsje dat we in Chili aandeden was San Pedro de Atacama. Een stadje dat midden in de woestijn ligt en eigenlijk alleen in leven wordt gehouden door toeristen omdat er zulke mooie dingen te zien zijn in de omgeving. Het stadje doet aan als een rustoord en heeft een mooi kerkje, maar verder alleen maar hostels, restaurants en winkeltjes. Het zag er totaal anders uit dan we hadden verwacht; veel armoediger! Maar hoe armoedig het er dan ook uit zag, des te duurder was het! De prijzen werden hier ten opzichte van Bolivia verzesvoudigd; voor een hele simpele tweepersoons kamer zonder badkamer, betaalden we ineens 30 US$!
Toen we gingen bedenken en navragen wanneer we San Pedro weer zouden kunnen gaan verlaten, kwamen we erachter dat er maar twee opties waren. Een tranfer op de dag nadat we waren aangekomen, of een bus op vrijdag 2 januari. Het eerste zou betekenen dat we niet de gelegenheid zouden krijgen de omgeving van San Pedro te bekijken, het tweede dat we 4 dagen in het kleine dorpje zouden moeten blijven hangen en daar dus ook oud&nieuw zouden moeten vieren. In overleg hebben we gekozen voor de eerste optie en zijn we de volgende dag middels een transfer (een 30 persoons bus waar we met z'n 12en in zaten en waarvoor we 100 US$ moesten betalen) naar Salta, Argentinie, gegaan.

Argentinie, Salta
Na een reis van 12 uur met hele mooie uitzichten, waarin we kennis maakten met drie hele gezellige meiden uit Peru (Arequipa) waarvan er eentje behoorlijk redelijk Nederlands sprak (!!!), kwamen we aan in de stad Salta in het noorden van Argentinie. Aldaar kwamen we in het hostel "Hostel in Salta" terecht, dat gerund wordt door een super aardige Argentijnse familie. Vanavond, op oudjaarsavond, organiseren ze voor iedereen die erbij aanwezig wil zijn een oudjaars-maaltijd. Normalerwijs wordt zo'n maaltijd hier gedurende de hele dag geprepareerd en pas vanaf 12 uur 's nachts opgegeten. Na het eten wordt er vuurwerk afgestoken en gaan de mensen de stad in om nog even door te feesten. Hier in het hostel, begint de maaltijd gelukkig wat eerder; om 22 uur gaat hier het feest van start! We zijn met een aantal toeristen (5 Argentijnen uit Buenos Aires, 2 Amerikanen, 2 Spanjaarden uit Barcelona) en de hele familie van het hostel, dus dat wordt vast heel gezellig!

Omdat we hier 4 uur achterlopen op jullie, is het bij ons op dit moment nog 2008 terwijl jullie al in het nieuwe jaar zijn. We hebben inmiddels dan ook naar Nederland gebeld om onze ouders een gelukkig nieuwjaar te wensen en dat willen we hierbij ook voor jullie doen:

DE ALLERBESTE WENSEN VOOR 2009!!!!!!!!!!
Dat het een gezond en gelukkig jaar mag worden!

Het is nu kwart voor 10 en dus bijna tijd om ons in het feestgedruis te gaan mengen. Feest of slaap lekker verder daar in Nederland, dan gaan wij lekker eten!

Bedankt voor het wederom lezen van onze lange verhalen en tot de volgende keer!

Groetjes,
Berend & Angela